Παναγιώτης Χαρλαύτης: Διαφορά μεταξύ των αναθεωρήσεων

Από Ιερομάρτυρες
Παναγιώτης Χαρλαύτης
μ (Αντικατάσταση κειμένου - «<br/>(([[:Βιβλίο» σε «<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο»)
('''Χαρλαύτης Παναγιώτης''' (1882 - † 18 Ιουλίου 1944). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Γκούρα Κορινθίας, στην Ιερά Μητρόπολη Κορινθίας.)
 
Γραμμή 1: Γραμμή 1:
{{Infobox holy martyr
{{Infobox holy martyr
| autonumber       = 100124
| autonumber               = 100124
| name         = Παναγιώτης Χαρλαύτης
| name                     = Παναγιώτης Χαρλαύτης
| image         = Χαρλαύτης-Παναγής-01-519.jpg
| image                     = Χαρλαύτης-Παναγής-01-519.jpg
| last_name       = Χαρλαύτης
| last_name                 = Χαρλαύτης
| first_name       = Παναγιώτης
| first_name               = Παναγιώτης
| city_of_origin     = [[:Κατηγορία:Στενό Κορινθίας|Στενό]]
| city_of_origin           = [[:Κατηγορία:Στενό Κορινθίας|Στενό]]
| county_of_origin   = [[:Κατηγορία:Κορινθίας|Κορινθίας]]
| county_of_origin         = [[:Κατηγορία:Κορινθίας|Κορινθίας]]
| date_of_birth     = 1882
| date_of_birth             = 1882
| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]]
| ecclesiastical_office     = [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]]
| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Κορινθίας|Ιερά Μητρόπολις Κορινθίας]]
| ecclesiastical_area       = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Κορινθίας|Ιερά Μητρόπολις Κορινθίας]]
| place_of_sacrifice   = Κακοβούνι Κορινθίας
| place_of_sacrifice       = Κακοβούνι Κορινθίας
| date_of_sacrifice   = [[:Κατηγορία:18 Ιουλίου|18 Ιουλίου]] [[:Κατηγορία:1944|1944]]
| date_of_sacrifice         = [[:Κατηγορία:18 Ιουλίου|18 Ιουλίου]] [[:Κατηγορία:1944|1944]]
}}
}}


 
'''Χαρλαύτης Παναγιώτης''' (1882 - † 18 Ιουλίου 1944). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]], στην Γκούρα Κορινθίας, στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Κορινθίας|Ιερά Μητρόπολη Κορινθίας]].
'''Χαρλαύτης Παναγιώτης''' (1882 - † 18 Ιουλίου 1944). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]] (Γκούρα Κορινθίας) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Κορινθίας|Ιερά Μητρόπολη Κορινθίας]].


==Βιογραφικό==
==Βιογραφικό==
Ο π. Παναγιώτης Χαρλαύτης γεννήθηκε στο Στενό Φενεού Κορινθίας το 1882. Αρχικά, εργάστηκε ως δάσκαλος στο χωριό του. Νυμφεύθηκε και απέκτησε δώδεκα παιδιά. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος σε πολλές ενορίες και τα τελευταία 38 χρόνια της ιερατείας του τα πέρασε στο χωριό Γκούρα Κορινθίας. Ως εφημέριος βοηθούσε τους ενορίτες του να λύουν τις διαφορές τους, τοὺς παρατηρούσε στα έκτροπά τους πάντα με μεγάλη στοργή.
Ο π. Παναγιώτης Χαρλαύτης γεννήθηκε στο Στενό Φενεού Κορινθίας το 1882. Αρχικά, εργάστηκε ως δάσκαλος στο χωριό του. Νυμφεύθηκε και απέκτησε δώδεκα παιδιά. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος σε πολλές ενορίες και τα τελευταία 38 χρόνια της ιερατείας του τα πέρασε στο χωριό Γκούρα Κορινθίας. Ως εφημέριος βοηθούσε τους ενορίτες του να λύουν τις διαφορές τους, τους παρατηρούσε στα έκτροπά τους πάντα με μεγάλη στοργή.


Κατά την διάρκεια της Κατοχής, έσωσε πολλούς ομήρους από τα χέρια των κατακτητών <ref>([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 87 – 88.</ref>και ριψοκινδυνεύοντας την ζωή του<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']], σελ. 88.</ref>, προσπαθούσε να εξαφανίσει μόνος σχεδόν τα πολεμοφόδια<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, που άφηναν οι συμμορίτες καταδιωκόμενοι, για να γλυτώσει έτσι το χωριό από βέβαιες πυρπολήσεις<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Μάλιστα, στηλίτευε τους συμμορίτες<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> και έδειχνε στους ενορίτες του την σαθρότητα των κομμουνιστικών θεωριών<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.
Κατά την διάρκεια της Κατοχής, έσωσε πολλούς ομήρους από τα χέρια των κατακτητών <ref>([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 87 – 88.</ref>και ριψοκινδυνεύοντας την ζωή του<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']], σελ. 88.</ref>, προσπαθούσε να εξαφανίσει μόνος σχεδόν τα πολεμοφόδια<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, που άφηναν οι συμμορίτες καταδιωκόμενοι, για να γλυτώσει έτσι το χωριό από βέβαιες πυρπολήσεις<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Μάλιστα, στηλίτευε τους συμμορίτες<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> και έδειχνε στους ενορίτες του την σαθρότητα των κομμουνιστικών θεωριών<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.
Γραμμή 26: Γραμμή 25:
Τον κράτησαν μία εβδομάδα στο στρατόπεδό τους στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού Κορινθίας<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Στις 18 Ιουλίου 1944, τον άρπαξαν βίαια<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> και τον μετέφεραν δεμένο και ξυπόλυτο στο δασωμένο απόκρημνο «Κακοβούνι»<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, όπου τον σκότωσαν με επτά μαχαιριές.
Τον κράτησαν μία εβδομάδα στο στρατόπεδό τους στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού Κορινθίας<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Στις 18 Ιουλίου 1944, τον άρπαξαν βίαια<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> και τον μετέφεραν δεμένο και ξυπόλυτο στο δασωμένο απόκρημνο «Κακοβούνι»<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, όπου τον σκότωσαν με επτά μαχαιριές.


Σε ένα χρόνο, βρέθηκε το λείψανο του π. Παναγιώτη, μαζί με τα σώματα των αδικοσκοτωμένων<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.
Σε ένα χρόνο, βρέθηκε το λείψανο του π. Παναγιώτη, μαζί με τα σώματα των αδικοσκοτωμένων<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.  
 
==Φωτογραφίες ==
==Φωτογραφίες ==
<gallery class="center">
<gallery class="center">
File:Χαρλαύτης-Παναγής-01-519.jpg|Παναγιώτης Χαρλαύτης<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 519.)
File:Χαρλαύτης-Παναγής-01-519.jpg|Παναγιώτης Χαρλαύτης<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 519.)
</gallery>
</gallery>


==Βιβλιογραφία==
==Βιβλιογραφία==
* ([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 87 - 88.<br/>
* ([[Βιβλίο:Β002|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 519.
* ([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 87 - 88.  


==Παραπομπές==
==Παραπομπές==
<references />
<references />
Γραμμή 49: Γραμμή 47:
[[Κατηγορία:Κορινθίας]]
[[Κατηγορία:Κορινθίας]]


<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Παναγιώτης Χαρλαύτης [† 18 Ιουλίου 1944]</div>{{DISPLAYTITLE:Χαρλαύτης Παναγιώτης}}


<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Παναγιώτης Χαρλαύτης [† 18 Ιουλίου 1944]</div>{{DISPLAYTITLE:Χαρλαύτης Παναγιώτης}}  
{{DEFAULTSORT:Χαρλαυτης, Παναγιωτης}}


{{DEFAULTSORT:Χαρλαύτης, Παναγιώτης}}
-----------------------------

Τελευταία αναθεώρηση της 12:49, 26 Ιουνίου 2024

Παναγιώτης Χαρλαύτης
Χαρλαύτης-Παναγής-01-519.jpg
α/α100124
ΕπώνυμοΧαρλαύτης
ΌνομαΠαναγιώτης
Πόλη καταγωγήςΣτενό
Νομός καταγωγήςΚορινθίας
Ημερομηνία Γέννησεως1882
Εκκλησιαστικό ΑξίωμαΙερεύς, Εφημέριος
Εκκλησιαστική περιοχήΙερά Μητρόπολις Κορινθίας
Τόπος θυσίαςΚακοβούνι Κορινθίας
Ημερομηνία θυσίας18 Ιουλίου 1944


Χαρλαύτης Παναγιώτης (1882 - † 18 Ιουλίου 1944). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Γκούρα Κορινθίας, στην Ιερά Μητρόπολη Κορινθίας.

Βιογραφικό

Ο π. Παναγιώτης Χαρλαύτης γεννήθηκε στο Στενό Φενεού Κορινθίας το 1882. Αρχικά, εργάστηκε ως δάσκαλος στο χωριό του. Νυμφεύθηκε και απέκτησε δώδεκα παιδιά. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος σε πολλές ενορίες και τα τελευταία 38 χρόνια της ιερατείας του τα πέρασε στο χωριό Γκούρα Κορινθίας. Ως εφημέριος βοηθούσε τους ενορίτες του να λύουν τις διαφορές τους, τους παρατηρούσε στα έκτροπά τους πάντα με μεγάλη στοργή.

Κατά την διάρκεια της Κατοχής, έσωσε πολλούς ομήρους από τα χέρια των κατακτητών [1]και ριψοκινδυνεύοντας την ζωή του[2], προσπαθούσε να εξαφανίσει μόνος σχεδόν τα πολεμοφόδια[3], που άφηναν οι συμμορίτες καταδιωκόμενοι, για να γλυτώσει έτσι το χωριό από βέβαιες πυρπολήσεις[4]. Μάλιστα, στηλίτευε τους συμμορίτες[5] και έδειχνε στους ενορίτες του την σαθρότητα των κομμουνιστικών θεωριών[6].

Γι αυτόν τον λόγο, τον συνέλαβαν οι συμμορίτες τον Ιούλιο του 1944. Αποχαιρετώντας τους δικούς του και τους χωριανούς του, που έτυχαν εκεί την ώρα της συλλήψεώς του, ο π. Παναγιώτης πρόσθεσε: «Εγώ θα βαδίσω σαν το Χριστό στο μαρτύριο»[7].

Τον κράτησαν μία εβδομάδα στο στρατόπεδό τους στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου Φενεού Κορινθίας[8]. Στις 18 Ιουλίου 1944, τον άρπαξαν βίαια[9] και τον μετέφεραν δεμένο και ξυπόλυτο στο δασωμένο απόκρημνο «Κακοβούνι»[10], όπου τον σκότωσαν με επτά μαχαιριές.

Σε ένα χρόνο, βρέθηκε το λείψανο του π. Παναγιώτη, μαζί με τα σώματα των αδικοσκοτωμένων[11].

Φωτογραφίες

Βιβλιογραφία

  • (Β002) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953), Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 519.
  • (Β005) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949, Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 87 - 88.

Παραπομπές

  1. (Β005) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949, Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 87 – 88.
  2. ο. π., σελ. 88.
  3. ο. π.
  4. ο. π.
  5. ο. π.
  6. ο. π.
  7. ο. π.
  8. ο. π.
  9. ο. π.
  10. ο. π.
  11. ο. π.