Χριστόφορος Κοκκίνης - Ιστορικό εκδόσεων

Evaglap: '''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στο Ναύπλιο Αργολίδος, στην Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος.

2024-07-14T10:04:40Z

'''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στο Ναύπλιο Αργολίδος, στην Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος.

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 04:04, 14 Ιουλίου 2024
Γραμμή 53:		Γραμμή 53:
	-----------------------------		-----------------------------

	''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''' καθώς επίσης και την συγγραφέα του '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''		''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή της αναδημοσίευσης, την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''', καθώς επίσης και την αρθρογράφο - συγγραφέα του άρθρου, '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''

Evaglap: '''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στο Ναύπλιο Αργολίδος, στην Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος.

2024-07-14T09:11:02Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 03:11, 14 Ιουλίου 2024
Γραμμή 52:		Γραμμή 52:

	-----------------------------		-----------------------------

			''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''' καθώς επίσης και την συγγραφέα του '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''

Evaglap: '''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στο Ναύπλιο Αργολίδος, στην Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος.

2024-06-26T14:49:32Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:49, 26 Ιουνίου 2024
Γραμμή 21:		Γραμμή 21:
	Κατά την διάρκεια της Κατοχής, παρηγορούσε και ενίσχυε τους ενορίτες του<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168.</ref>, ενώ στα κηρύγματά του χτυπούσε τους κατακτητές και καυτηρίαζε την απανθρωπία τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 169.</ref>. Παράλληλα, συνεργαζόταν με τους εθνικόφρονες αξιωματικούς της περιοχής στην Εθνική Αντίσταση<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όλα αυτά τον έβαζαν σε κινδύνους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, από τους οποίους κατόρθωνε να διαφεύγει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κατά την διάρκεια της Κατοχής, παρηγορούσε και ενίσχυε τους ενορίτες του<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168.</ref>, ενώ στα κηρύγματά του χτυπούσε τους κατακτητές και καυτηρίαζε την απανθρωπία τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 169.</ref>. Παράλληλα, συνεργαζόταν με τους εθνικόφρονες αξιωματικούς της περιοχής στην Εθνική Αντίσταση<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όλα αυτά τον έβαζαν σε κινδύνους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, από τους οποίους κατόρθωνε να διαφεύγει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Τέλος βγήκε στο βουνο και κατετάγη στο Ελληνικού ανταρτικού σώματος «Ελληνικός Στρατός» του ίλαρχου Τηλεμάχου Βρεττάκου. Στις 23 Οκτωβρίου 1943, κατά την διάρκεια της συμπλοκής του «Ελληνικού Στρατού» με τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] κοντά στην Παλαιοχώρα Μεσσηνίας, ο π. Χριστοφόρος τραυματίστηκε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει την σύλληψή του από τον [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ε.Λ.Α.Σ.]]<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, καταφεύγοντας στην Καλαμάτα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί παρακάλεσε έναν περαστικό να του δέσει τα τραύματα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά εκείνος ειδοποίησε την κομμουνιστική οργάνωση Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, η οποία συνέλαβε τον π. Χριστόφορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οι κομμουνιστές τον μετέφεραν γυμνό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, με κομμένο το χέρι<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και κτυπώμενο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> στο μοναστήρι Διμνιόσης-Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, όπου, αφού του έβγαλαν τα γένια και τα δόντια<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, του άνοιξαν την κοιλιὰ<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό του<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> έλεγαν κοροϊδευτικά να τους εξομολογήσει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Τελικά, απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1943<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Τέλος βγήκε στο βουνο και κατετάγη στο Ελληνικού ανταρτικού σώματος «Ελληνικός Στρατός» του ίλαρχου Τηλεμάχου Βρεττάκου. Στις 23 Οκτωβρίου 1943, κατά την διάρκεια της συμπλοκής του «Ελληνικού Στρατού» με τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ελασίτες]] κοντά στην Παλαιοχώρα Μεσσηνίας, ο π. Χριστοφόρος τραυματίστηκε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει την σύλληψή του από τον [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ε.Λ.Α.Σ.]]<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, καταφεύγοντας στην Καλαμάτα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί παρακάλεσε έναν περαστικό να του δέσει τα τραύματα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά εκείνος ειδοποίησε την κομμουνιστική οργάνωση Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, η οποία συνέλαβε τον π. Χριστόφορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οι κομμουνιστές τον μετέφεραν γυμνό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, με κομμένο το χέρι<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και κτυπώμενο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> στο μοναστήρι Διμνιόσης-Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, όπου, αφού του έβγαλαν τα γένια και τα δόντια<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, του άνοιξαν την κοιλιὰ<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό του<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> έλεγαν κοροϊδευτικά να τους εξομολογήσει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Τελικά, απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1943<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του, έγινε πάνδημο μνημόσυνο γι αυτόν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, με την πρωτοβουλία των σωματείων «Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου» και «Παλαμήδης» και με την ευλογία του τότε Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου, στήθηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου η προτομή του π. Χριστοφόρου Κοκκίνη, με επίγραμμα που έλεγε τα εξής: «Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Κοκκίνης πίστεως και πατρίδος προμαχών 3<sup>η</sup> Νοεμβρίου μηνός 1943 έτους υπό συμμοριτών αθέων πατρίδος πολεμίων Ιστορίας κύκλοι, ανδρών επιφανών υμνηται παράδοτε αἰωνιότητι πεσόντα τον πίστεως μάρτυρα, σέμνωμα Εκκλησίας, καύχημα Ελλήνων, έμβλημα αδουλώτων Αλκιμον διδάσκαλον θυσίας υπερτάτης»<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του, έγινε πάνδημο μνημόσυνο γι αυτόν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, με την πρωτοβουλία των σωματείων «Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου» και «Παλαμήδης» και με την ευλογία του τότε Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου, στήθηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου η προτομή του π. Χριστοφόρου Κοκκίνη, με επίγραμμα που έλεγε τα εξής: «Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Κοκκίνης πίστεως και πατρίδος προμαχών 3<sup>η</sup> Νοεμβρίου μηνός 1943 έτους υπό συμμοριτών αθέων πατρίδος πολεμίων Ιστορίας κύκλοι, ανδρών επιφανών υμνηται παράδοτε αἰωνιότητι πεσόντα τον πίστεως μάρτυρα, σέμνωμα Εκκλησίας, καύχημα Ελλήνων, έμβλημα αδουλώτων Αλκιμον διδάσκαλον θυσίας υπερτάτης»<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

Evaglap: '''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στο Ναύπλιο Αργολίδος, στην Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος.

2024-06-26T12:54:36Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 06:54, 26 Ιουνίου 2024
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	{{Infobox holy martyr		{{Infobox holy martyr
	\| autonumber = 100251		\| autonumber = 100251
	\| name = Χριστόφορος Κοκκίνης		\| name = Χριστόφορος Κοκκίνης
	\| image = Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg		\| image = Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg
	\| last_name = Κοκκίνης		\| last_name = Κοκκίνης
	\| first_name = Χριστόφορος		\| first_name = Χριστόφορος
	\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαλτεσινίκο Αρκαδίας\|Βαλτεσινίκο]]		\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαλτεσινίκο Αρκαδίας\|Βαλτεσινίκο]]
	\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αρκαδίας\|Αρκαδίας]]		\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αρκαδίας\|Αρκαδίας]]
	\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]		\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]
	\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος\|Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος]]		\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος\|Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος]]
	\| place_of_sacrifice = Ιερά Μονή Διμνιόσης-Καλαμών Μεσσηνίας		\| place_of_sacrifice = Ιερά Μονή Διμνιόσης-Καλαμών Μεσσηνίας
	\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:03 Νοεμβρίου\|03 Νοεμβρίου]] [[:Κατηγορία:1943\|1943]]		\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:03 Νοεμβρίου\|03 Νοεμβρίου]] [[:Κατηγορία:1943\|1943]]
	\| criminal_organization = [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]		\| criminal_organization = [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]
	}}		}}

			'''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]], στο Ναύπλιο Αργολίδος, στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος\|Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος]].
	'''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Ναύπλιο Αργολίδος) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος\|Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος]].

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
Γραμμή 24:		Γραμμή 23:
	Τέλος βγήκε στο βουνο και κατετάγη στο Ελληνικού ανταρτικού σώματος «Ελληνικός Στρατός» του ίλαρχου Τηλεμάχου Βρεττάκου. Στις 23 Οκτωβρίου 1943, κατά την διάρκεια της συμπλοκής του «Ελληνικού Στρατού» με τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] κοντά στην Παλαιοχώρα Μεσσηνίας, ο π. Χριστοφόρος τραυματίστηκε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει την σύλληψή του από τον [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ε.Λ.Α.Σ.]]<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, καταφεύγοντας στην Καλαμάτα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί παρακάλεσε έναν περαστικό να του δέσει τα τραύματα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά εκείνος ειδοποίησε την κομμουνιστική οργάνωση Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, η οποία συνέλαβε τον π. Χριστόφορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οι κομμουνιστές τον μετέφεραν γυμνό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, με κομμένο το χέρι<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και κτυπώμενο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> στο μοναστήρι Διμνιόσης-Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, όπου, αφού του έβγαλαν τα γένια και τα δόντια<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, του άνοιξαν την κοιλιὰ<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό του<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> έλεγαν κοροϊδευτικά να τους εξομολογήσει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Τελικά, απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1943<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Τέλος βγήκε στο βουνο και κατετάγη στο Ελληνικού ανταρτικού σώματος «Ελληνικός Στρατός» του ίλαρχου Τηλεμάχου Βρεττάκου. Στις 23 Οκτωβρίου 1943, κατά την διάρκεια της συμπλοκής του «Ελληνικού Στρατού» με τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] κοντά στην Παλαιοχώρα Μεσσηνίας, ο π. Χριστοφόρος τραυματίστηκε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει την σύλληψή του από τον [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ε.Λ.Α.Σ.]]<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, καταφεύγοντας στην Καλαμάτα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί παρακάλεσε έναν περαστικό να του δέσει τα τραύματα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά εκείνος ειδοποίησε την κομμουνιστική οργάνωση Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, η οποία συνέλαβε τον π. Χριστόφορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οι κομμουνιστές τον μετέφεραν γυμνό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, με κομμένο το χέρι<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και κτυπώμενο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> στο μοναστήρι Διμνιόσης-Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, όπου, αφού του έβγαλαν τα γένια και τα δόντια<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, του άνοιξαν την κοιλιὰ<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό του<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> έλεγαν κοροϊδευτικά να τους εξομολογήσει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Τελικά, απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1943<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του, έγινε πάνδημο μνημόσυνο γι αυτόν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, με την πρωτοβουλία των σωματείων «Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου» και «Παλαμήδης» και με την ευλογία του τότε Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου, στήθηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου η προτομή του π. Χριστοφόρου Κοκκίνη, με επίγραμμα που έλεγε τα εξής: «Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Κοκκίνης πίστεως και πατρίδος προμαχών 3<sup>η</sup> Νοεμβρίου μηνός 1943 έτους υπό συμμοριτών αθέων πατρίδος πολεμίων Ιστορίας κύκλοι, ανδρών επιφανών υμνηται παράδοτε αἰωνιότητι πεσόντα τον πίστεως μάρτυρα, σέμνωμα Εκκλησίας, καύχημα Ελλήνων, έμβλημα αδουλώτων Αλκιμον διδάσκαλον θυσίας υπερτάτης»<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του, έγινε πάνδημο μνημόσυνο γι αυτόν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, με την πρωτοβουλία των σωματείων «Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου» και «Παλαμήδης» και με την ευλογία του τότε Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου, στήθηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου η προτομή του π. Χριστοφόρου Κοκκίνη, με επίγραμμα που έλεγε τα εξής: «Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Κοκκίνης πίστεως και πατρίδος προμαχών 3<sup>η</sup> Νοεμβρίου μηνός 1943 έτους υπό συμμοριτών αθέων πατρίδος πολεμίων Ιστορίας κύκλοι, ανδρών επιφανών υμνηται παράδοτε αἰωνιότητι πεσόντα τον πίστεως μάρτυρα, σέμνωμα Εκκλησίας, καύχημα Ελλήνων, έμβλημα αδουλώτων Αλκιμον διδάσκαλον θυσίας υπερτάτης»<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==
	<gallery class="center">		<gallery class="center">
	File:Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg\|Χριστόφορος Κοκκίνης<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.)		File:Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg\|Χριστόφορος Κοκκίνης<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.)
	</gallery>		</gallery>


	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β001\|Β001]]) Βαστάκη Κωνσταντίνου, πρωτοπρεσβύτερου, ''Η προσφορά της Εκκλησίας στη δεκαετία του ΄40'', Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων [8], Αθήνα 1996, σελ.119.		* ([[Βιβλίο:Β001\|Β001]]) Βαστάκη Κωνσταντίνου, πρωτοπρεσβύτερου, ''Η προσφορά της Εκκλησίας στη δεκαετία του ΄40'', Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων [8], Αθήνα 1996, σελ.119.
	* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.		* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168 – 170.~~<br/>~~		* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168 – 170.


	==Παραπομπές==		==Παραπομπές==
	<references />		<references />
Γραμμή 50:		Γραμμή 47:
	[[Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]		[[Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]

			<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χριστόφορος Κοκκίνης [† 03 Νοεμβρίου 1943]</div>{{DISPLAYTITLE:Κοκκίνης Χριστόφορος}}

	~~<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χριστόφορος Κοκκίνης [† 03 Νοεμβρίου 1943]</div>~~{{~~DISPLAYTITLE~~:~~Κοκκίνης Χριστόφορος~~}}		{{DEFAULTSORT:Κοκκινης, Χριστοφορος}}

	~~{{DEFAULTSORT:Κοκκίνης, Χριστόφορος}}~~		-----------------------------

Evaglap στις 20:03, 21 Ιουνίου 2024

2024-06-21T20:03:57Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:03, 21 Ιουνίου 2024
Γραμμή 18:		Γραμμή 18:

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
	Ο π. Χριστοφόρος Κοκκίνης καταγόταν από το Βαλτεσινίκο της Αρκαδίας. Τελείωσε το Γυμνάσιο και την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με αιματηρές οικονομίες. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, έγινε Αρχιμανδρίτης. Όντας μελετηρός ~~καὶ πολὺ~~ ευφραδής, συνετέλεσε με τα κηρύγματά του στην δημιουργία πνευματικής ατμοσφαίρας στην ενορία του, αλλά και στο Άργος.		Ο π. Χριστοφόρος Κοκκίνης καταγόταν από το Βαλτεσινίκο της Αρκαδίας. Τελείωσε το Γυμνάσιο και την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με αιματηρές οικονομίες. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, έγινε Αρχιμανδρίτης. Όντας μελετηρός και πολυ ευφραδής, συνετέλεσε με τα κηρύγματά του στην δημιουργία πνευματικής ατμοσφαίρας στην ενορία του, αλλά και στο Άργος.

	Κατά την διάρκεια της Κατοχής, παρηγορούσε και ενίσχυε τους ενορίτες του<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168.</ref>, ενώ στα κηρύγματά του χτυπούσε τους κατακτητές και καυτηρίαζε την απανθρωπία τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 169.</ref>. Παράλληλα, συνεργαζόταν με τους εθνικόφρονες αξιωματικούς της περιοχής στην Εθνική Αντίσταση<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όλα αυτά τον έβαζαν σε κινδύνους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, από τους οποίους κατόρθωνε να διαφεύγει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κατά την διάρκεια της Κατοχής, παρηγορούσε και ενίσχυε τους ενορίτες του<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168.</ref>, ενώ στα κηρύγματά του χτυπούσε τους κατακτητές και καυτηρίαζε την απανθρωπία τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 169.</ref>. Παράλληλα, συνεργαζόταν με τους εθνικόφρονες αξιωματικούς της περιοχής στην Εθνική Αντίσταση<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όλα αυτά τον έβαζαν σε κινδύνους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, από τους οποίους κατόρθωνε να διαφεύγει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Τέλος βγήκε στο ~~βουνὸ καὶ~~ κατετάγη στο Ελληνικού ανταρτικού σώματος «Ελληνικός Στρατός» του ίλαρχου Τηλεμάχου Βρεττάκου. Στις 23 Οκτωβρίου 1943, κατά την διάρκεια της συμπλοκής του «Ελληνικού Στρατού» με τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] κοντά στην Παλαιοχώρα Μεσσηνίας, ο π. Χριστοφόρος τραυματίστηκε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει την σύλληψή του από τον [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ε.Λ.Α.Σ.]]<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, καταφεύγοντας στην Καλαμάτα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί παρακάλεσε έναν περαστικό να του δέσει τα τραύματα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά εκείνος ειδοποίησε την κομμουνιστική οργάνωση Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, η οποία συνέλαβε τον π. Χριστόφορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οι κομμουνιστές τον μετέφεραν γυμνό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, με κομμένο το χέρι<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και κτυπώμενο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> στο μοναστήρι Διμνιόσης-Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, όπου, αφού του έβγαλαν τα γένια και τα δόντια<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, του άνοιξαν την κοιλιὰ<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό του<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> έλεγαν κοροϊδευτικά να τους εξομολογήσει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Τελικά, απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1943<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Τέλος βγήκε στο βουνο και κατετάγη στο Ελληνικού ανταρτικού σώματος «Ελληνικός Στρατός» του ίλαρχου Τηλεμάχου Βρεττάκου. Στις 23 Οκτωβρίου 1943, κατά την διάρκεια της συμπλοκής του «Ελληνικού Στρατού» με τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] κοντά στην Παλαιοχώρα Μεσσηνίας, ο π. Χριστοφόρος τραυματίστηκε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει την σύλληψή του από τον [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ε.Λ.Α.Σ.]]<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, καταφεύγοντας στην Καλαμάτα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί παρακάλεσε έναν περαστικό να του δέσει τα τραύματα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, αλλά εκείνος ειδοποίησε την κομμουνιστική οργάνωση Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, η οποία συνέλαβε τον π. Χριστόφορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οι κομμουνιστές τον μετέφεραν γυμνό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, με κομμένο το χέρι<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και κτυπώμενο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> στο μοναστήρι Διμνιόσης-Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, όπου, αφού του έβγαλαν τα γένια και τα δόντια<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, του άνοιξαν την κοιλιὰ<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό του<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> έλεγαν κοροϊδευτικά να τους εξομολογήσει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Τελικά, απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1943<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του, έγινε πάνδημο μνημόσυνο γι αυτόν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, με την πρωτοβουλία των σωματείων «Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου» και «Παλαμήδης» και με την ευλογία του τότε Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου, στήθηκε ~~στὸν~~ περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου η προτομή του π. Χριστοφόρου Κοκκίνη, με επίγραμμα που έλεγε τα εξής: «Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Κοκκίνης πίστεως και πατρίδος προμαχών 3<sup>η</sup> Νοεμβρίου μηνός 1943 έτους υπό συμμοριτών αθέων πατρίδος πολεμίων Ιστορίας κύκλοι, ανδρών επιφανών ~~υμνηταὶ~~ παράδοτε αἰωνιότητι πεσόντα τον πίστεως μάρτυρα, σέμνωμα Εκκλησίας, καύχημα Ελλήνων, έμβλημα αδουλώτων Αλκιμον διδάσκαλον θυσίας υπερτάτης»<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του, έγινε πάνδημο μνημόσυνο γι αυτόν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, με την πρωτοβουλία των σωματείων «Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου» και «Παλαμήδης» και με την ευλογία του τότε Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου, στήθηκε στον περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου η προτομή του π. Χριστοφόρου Κοκκίνη, με επίγραμμα που έλεγε τα εξής: «Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Κοκκίνης πίστεως και πατρίδος προμαχών 3<sup>η</sup> Νοεμβρίου μηνός 1943 έτους υπό συμμοριτών αθέων πατρίδος πολεμίων Ιστορίας κύκλοι, ανδρών επιφανών υμνηται παράδοτε αἰωνιότητι πεσόντα τον πίστεως μάρτυρα, σέμνωμα Εκκλησίας, καύχημα Ελλήνων, έμβλημα αδουλώτων Αλκιμον διδάσκαλον θυσίας υπερτάτης»<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==
	<gallery class="center">		<gallery class="center">
	File:Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg\|Χριστόφορος Κοκκίνης<br/>(([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.)		File:Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg\|Χριστόφορος Κοκκίνης<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.)
	</gallery>		</gallery>


	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β001\|Β001]]) Βαστάκη Κωνσταντίνου, πρωτοπρεσβύτερου, ''Η προσφορά της Εκκλησίας στη δεκαετία του ΄40'', Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων [8], Αθήνα 1996, σελ.119.~~<br/>~~		* ([[Βιβλίο:Β001\|Β001]]) Βαστάκη Κωνσταντίνου, πρωτοπρεσβύτερου, ''Η προσφορά της Εκκλησίας στη δεκαετία του ΄40'', Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων [8], Αθήνα 1996, σελ.119.
			* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168 – 170.<br/>		* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168 – 170.<br/>

Evaglap: Νέα σελίδα με '{{Infobox holy martyr | autonumber = 100251 | name = Χριστόφορος Κοκκίνης | image = Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg | last_name = Κοκκίνης | first_name = Χριστόφορος | city_of_origin = Βαλτεσινίκο | county_of_origin = Αρκαδίας | ecclesiastical_o...'

2024-06-20T21:23:03Z

Νέα σελίδα με '{{Infobox holy martyr | autonumber = 100251 | name = Χριστόφορος Κοκκίνης | image = Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg | last_name = Κοκκίνης | first_name = Χριστόφορος | city_of_origin = Βαλτεσινίκο | county_of_origin = Αρκαδίας | ecclesiastical_o...'

Νέα σελίδα

{{Infobox holy martyr
| autonumber = 100251
| name = Χριστόφορος Κοκκίνης
| image = Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg
| last_name = Κοκκίνης
| first_name = Χριστόφορος
| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαλτεσινίκο Αρκαδίας|Βαλτεσινίκο]]
| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αρκαδίας|Αρκαδίας]]
| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]]
| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος|Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος]]
| place_of_sacrifice = Ιερά Μονή Διμνιόσης-Καλαμών Μεσσηνίας
| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:03 Νοεμβρίου|03 Νοεμβρίου]] [[:Κατηγορία:1943|1943]]
| criminal_organization = [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)|Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]
}}

'''Κοκκίνης Χριστόφορος''' († 03 Νοεμβρίου 1943). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]] (Ναύπλιο Αργολίδος) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος|Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος]].

==Βιογραφικό==
Ο π. Χριστοφόρος Κοκκίνης καταγόταν από το Βαλτεσινίκο της Αρκαδίας. Τελείωσε το Γυμνάσιο και την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών με αιματηρές οικονομίες. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος στον Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, έγινε Αρχιμανδρίτης. Όντας μελετηρός καὶ πολὺ ευφραδής, συνετέλεσε με τα κηρύγματά του στην δημιουργία πνευματικής ατμοσφαίρας στην ενορία του, αλλά και στο Άργος.

Κατά την διάρκεια της Κατοχής, παρηγορούσε και ενίσχυε τους ενορίτες του<ref>([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168.</ref>, ενώ στα κηρύγματά του χτυπούσε τους κατακτητές και καυτηρίαζε την απανθρωπία τους<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']], σελ. 169.</ref>. Παράλληλα, συνεργαζόταν με τους εθνικόφρονες αξιωματικούς της περιοχής στην Εθνική Αντίσταση<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Όλα αυτά τον έβαζαν σε κινδύνους<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, από τους οποίους κατόρθωνε να διαφεύγει<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.

Τέλος βγήκε στο βουνὸ καὶ κατετάγη στο Ελληνικού ανταρτικού σώματος «Ελληνικός Στρατός» του ίλαρχου Τηλεμάχου Βρεττάκου. Στις 23 Οκτωβρίου 1943, κατά την διάρκεια της συμπλοκής του «Ελληνικού Στρατού» με τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)|Ελασίτες]] κοντά στην Παλαιοχώρα Μεσσηνίας, ο π. Χριστοφόρος τραυματίστηκε<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, αλλά κατόρθωσε να διαφύγει την σύλληψή του από τον [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)|Ε.Λ.Α.Σ.]]<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, καταφεύγοντας στην Καλαμάτα<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί παρακάλεσε έναν περαστικό να του δέσει τα τραύματα<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, αλλά εκείνος ειδοποίησε την κομμουνιστική οργάνωση Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, η οποία συνέλαβε τον π. Χριστόφορο<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Οι κομμουνιστές τον μετέφεραν γυμνό<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, με κομμένο το χέρι<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> και κτυπώμενο<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> στο μοναστήρι Διμνιόσης-Καλαμών<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, όπου, αφού του έβγαλαν τα γένια και τα δόντια<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>, του άνοιξαν την κοιλιὰ<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> και περνώντας τα σπλάχνα στο λαιμό του<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref> έλεγαν κοροϊδευτικά να τους εξομολογήσει<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Τελικά, απεβίωσε στις 3 Νοεμβρίου 1943<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.

Όταν έγινε γνωστός ο θάνατός του, έγινε πάνδημο μνημόσυνο γι αυτόν στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου. Αργότερα, με την πρωτοβουλία των σωματείων «Προοδευτικού Συλλόγου Ναυπλίου» και «Παλαμήδης» και με την ευλογία του τότε Μητροπολίτου Αργολίδος Χρυσοστόμου, στήθηκε στὸν περίβολο του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου η προτομή του π. Χριστοφόρου Κοκκίνη, με επίγραμμα που έλεγε τα εξής: «Αρχιμανδρίτης Χριστοφόρος Κοκκίνης πίστεως και πατρίδος προμαχών 3<sup>η</sup> Νοεμβρίου μηνός 1943 έτους υπό συμμοριτών αθέων πατρίδος πολεμίων Ιστορίας κύκλοι, ανδρών επιφανών υμνηταὶ παράδοτε αἰωνιότητι πεσόντα τον πίστεως μάρτυρα, σέμνωμα Εκκλησίας, καύχημα Ελλήνων, έμβλημα αδουλώτων Αλκιμον διδάσκαλον θυσίας υπερτάτης»<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.

==Φωτογραφίες ==
<gallery class="center">
File:Κοκκίνης-Χριστόφορος-01-514.jpg|Χριστόφορος Κοκκίνης<br/>(([[Βιβλίο:Β002|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 514.)
</gallery>

==Βιβλιογραφία==
* ([[Βιβλίο:Β001|Β001]]) Βαστάκη Κωνσταντίνου, πρωτοπρεσβύτερου, ''Η προσφορά της Εκκλησίας στη δεκαετία του ΄40'', Εταιρεία Ευρυτάνων Επιστημόνων [8], Αθήνα 1996, σελ.119.<br/>
* ([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 168 – 170.<br/>

==Παραπομπές==
<references />

[[Κατηγορία:Ιερομάρτυρες]]
[[Κατηγορία:03 Νοεμβρίου]]
[[Κατηγορία:1943]]
[[Κατηγορία:Ιερεύς]]
[[Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολη Αργολίδος]]
[[Κατηγορία:Βαλτεσινίκο Αρκαδίας]]
[[Κατηγορία:Αρκαδίας]]
[[Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]

<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χριστόφορος Κοκκίνης [† 03 Νοεμβρίου 1943]</div>{{DISPLAYTITLE:Κοκκίνης Χριστόφορος}}

{{DEFAULTSORT:Κοκκίνης, Χριστόφορος}}