Χρήστος Ζούκης - Ιστορικό εκδόσεων

Evaglap: '''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 04 Απριλίου 1949). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Οξυά Κονίτσης, στην Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης.

2024-07-14T10:00:42Z

'''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 04 Απριλίου 1949). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Οξυά Κονίτσης, στην Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης.

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 04:00, 14 Ιουλίου 2024
Γραμμή 49:		Γραμμή 49:
	-----------------------------		-----------------------------

	''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''' καθώς επίσης και την συγγραφέα του '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''		''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή της αναδημοσίευσης, την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''', καθώς επίσης και την αρθρογράφο - συγγραφέα του άρθρου, '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''

Evaglap: '''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 04 Απριλίου 1949). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Οξυά Κονίτσης, στην Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης.

2024-07-14T09:06:15Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 03:06, 14 Ιουλίου 2024
Γραμμή 48:		Γραμμή 48:

	-----------------------------		-----------------------------

			''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''' καθώς επίσης και την συγγραφέα του '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''

Evaglap: '''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 04 Απριλίου 1949). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Οξυά Κονίτσης, στην Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης.

2024-06-26T12:50:02Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 06:50, 26 Ιουνίου 2024
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	{{Infobox holy martyr		{{Infobox holy martyr
	\| autonumber = 100139		\| autonumber = 100139
	\| name = Χρήστος Ζούκης		\| name = Χρήστος Ζούκης
	\| last_name = Ζούκης		\| last_name = Ζούκης
	\| first_name = Χρήστος		\| first_name = Χρήστος
	\| father = Απόστολος Ζούκης		\| father = Απόστολος Ζούκης
	\| mother = Ελένη		\| mother = Ελένη
	\| husband = Αγλαΐα Βενέτη		\| husband = Αγλαΐα Βενέτη
	\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων\|Οξυά]]		\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων\|Οξυά]]
	\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Ιωαννίνων\|Ιωαννίνων]]		\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Ιωαννίνων\|Ιωαννίνων]]
	\| date_of_birth = 1897		\| date_of_birth = 1897
	\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]		\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]
	\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]		\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]
	\| place_of_sacrifice = Σαραντάπορο Λαρίσης		\| place_of_sacrifice = Σαραντάπορο Λαρίσης
	\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:04 Απριλίου\|04 Απριλίου]] [[:Κατηγορία:1949\|1949]]		\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:04 Απριλίου\|04 Απριλίου]] [[:Κατηγορία:1949\|1949]]
	}}		}}

			'''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 04 Απριλίου 1949). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]], στην Οξυά Κονίτσης, στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]].
	'''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 04 Απριλίου 1949). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Οξυά Κονίτσης) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]].

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
Γραμμή 24:		Γραμμή 23:
	Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με το παράδειγμά του τους ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' το χωριό του, παρότι του δόθηκε η ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με το παράδειγμά του τους ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' το χωριό του, παρότι του δόθηκε η ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Από τον Νοέμβριο του 1948, μετανάστευσε αναγκαστικά μαζί με όλους τους ενορίτες του στην Πυρσόγιαννη, όπου ήταν έδρα Ταξιαρχίας<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί επισκεπτόταν συνεχώς τους ενορίτες του εκεί που έμεναν και τους στήριζε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 285 – 286.</ref>. Στις 4 Απριλίου 1949, ύστερα από επίθεση πολλών δυνάμεων οι συμμορίτες κάμπτοντας την αντίσταση του στρατού, μπήκαν στην Πυρσόγιαννη, την οποία ντόπιοι και φιλοξενούμενοι χωρικοί εγκατέλειψαν. Την ίδια ημέρα, έπεσαν σε ναρκοθετημένο έδαφος, αλλά κάποιοι μεταξύ αυτών και ο π. Χρήστος κατάφεραν να φθάσουν στο Σαραντάπορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 286.</ref>. Εκεί πνίγηκαν πολλοί, αλλά ο π. Χρήστος, μαζί με άλλους κατόρθωσε να βγει στην απέναντι όχθη<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, όμως, τον πέτυχε μια σφαίρα των συμμοριτών και τον φόνευσε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οκτώ ολόκληρες μέρες έμεινε το σώμα του άταφο, μέχρι που τον έθαψαν.		Από τον Νοέμβριο του 1948, μετανάστευσε αναγκαστικά μαζί με όλους τους ενορίτες του στην Πυρσόγιαννη, όπου ήταν έδρα Ταξιαρχίας<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί επισκεπτόταν συνεχώς τους ενορίτες του εκεί που έμεναν και τους στήριζε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 285 – 286.</ref>. Στις 4 Απριλίου 1949, ύστερα από επίθεση πολλών δυνάμεων οι συμμορίτες κάμπτοντας την αντίσταση του στρατού, μπήκαν στην Πυρσόγιαννη, την οποία ντόπιοι και φιλοξενούμενοι χωρικοί εγκατέλειψαν. Την ίδια ημέρα, έπεσαν σε ναρκοθετημένο έδαφος, αλλά κάποιοι μεταξύ αυτών και ο π. Χρήστος κατάφεραν να φθάσουν στο Σαραντάπορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 286.</ref>. Εκεί πνίγηκαν πολλοί, αλλά ο π. Χρήστος, μαζί με άλλους κατόρθωσε να βγει στην απέναντι όχθη<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, όμως, τον πέτυχε μια σφαίρα των συμμοριτών και τον φόνευσε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οκτώ ολόκληρες μέρες έμεινε το σώμα του άταφο, μέχρι που τον έθαψαν.

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==


	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ.331.~~<br/>~~		* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ.331.
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 284 - 286.~~<br/>~~		* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 284 - 286.


	==Παραπομπές==		==Παραπομπές==
	<references />		<references />
Γραμμή 45:		Γραμμή 43:
	[[Κατηγορία:Ιωαννίνων]]		[[Κατηγορία:Ιωαννίνων]]

			<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χρήστος Ζούκης [† 04 Απριλίου 1949]</div>{{DISPLAYTITLE:Ζούκης Χρήστος}}

	~~<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χρήστος Ζούκης [† 04 Απριλίου 1949]</div>~~{{~~DISPLAYTITLE~~:~~Ζούκης Χρήστος~~}}		{{DEFAULTSORT:Ζουκης, Χρηστος}}

	~~{{DEFAULTSORT:Ζούκης, Χρήστος}}~~		-----------------------------

Evaglap στις 19:44, 21 Ιουνίου 2024

2024-06-21T19:44:00Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 13:44, 21 Ιουνίου 2024
Γραμμή 22:		Γραμμή 22:
	O π. Χρήστος Ζούκης γεννήθηκε στην Οξυά της Κόνιτσας το 1897. Ήταν παιδί του Αποστόλου και της Ελένης Ζούκη. Τελείωσε μόνον το Δημοτικό και σε πολύ νεαρή ηλικία νυμφεύθηκε την Αγλαΐα Βενέτη. Κοντά στον πεθερό του έμαθε τὴν τέχνη του ξυλουργού. Στην Μικρασία αργότερα υπηρέτησε ὡς νοσοκόμος. Το 1930 χειροτονήθηκε Ιερέας. Εφημέρευσε αρχικά στη Κλειδονάουσα Κονίτσης και έπειτα στη γενέτειρά του.		O π. Χρήστος Ζούκης γεννήθηκε στην Οξυά της Κόνιτσας το 1897. Ήταν παιδί του Αποστόλου και της Ελένης Ζούκη. Τελείωσε μόνον το Δημοτικό και σε πολύ νεαρή ηλικία νυμφεύθηκε την Αγλαΐα Βενέτη. Κοντά στον πεθερό του έμαθε τὴν τέχνη του ξυλουργού. Στην Μικρασία αργότερα υπηρέτησε ὡς νοσοκόμος. Το 1930 χειροτονήθηκε Ιερέας. Εφημέρευσε αρχικά στη Κλειδονάουσα Κονίτσης και έπειτα στη γενέτειρά του.

	Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με τὸ παράδειγμά του ~~τοὺς~~ ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' τὸ χωριό του, παρότι του δόθηκε ἡ ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με το παράδειγμά του τους ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' το χωριό του, παρότι του δόθηκε η ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Από τον Νοέμβριο του 1948, μετανάστευσε αναγκαστικά μαζί με όλους τους ενορίτες του στην Πυρσόγιαννη, όπου ήταν έδρα Ταξιαρχίας<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί επισκεπτόταν συνεχώς τους ενορίτες του εκεί που έμεναν και τους στήριζε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 285 – 286.</ref>. Στις 4 Απριλίου 1949, ύστερα από επίθεση πολλών δυνάμεων οι συμμορίτες κάμπτοντας την αντίσταση του στρατού, μπήκαν στην Πυρσόγιαννη, την οποία ντόπιοι ~~καὶ~~ φιλοξενούμενοι χωρικοί εγκατέλειψαν. Την ίδια ημέρα, έπεσαν σε ναρκοθετημένο έδαφος, αλλά κάποιοι μεταξύ αυτών και ο π. Χρήστος κατάφεραν να φθάσουν στο Σαραντάπορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 286.</ref>. Εκεί πνίγηκαν πολλοί, αλλά ο π. Χρήστος, μαζί με άλλους κατόρθωσε να βγει στην απέναντι όχθη<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, όμως, τον πέτυχε μια σφαίρα των συμμοριτών και τον φόνευσε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οκτώ ολόκληρες μέρες έμεινε τὸ σώμα του άταφο, μέχρι που τον έθαψαν.		Από τον Νοέμβριο του 1948, μετανάστευσε αναγκαστικά μαζί με όλους τους ενορίτες του στην Πυρσόγιαννη, όπου ήταν έδρα Ταξιαρχίας<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί επισκεπτόταν συνεχώς τους ενορίτες του εκεί που έμεναν και τους στήριζε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 285 – 286.</ref>. Στις 4 Απριλίου 1949, ύστερα από επίθεση πολλών δυνάμεων οι συμμορίτες κάμπτοντας την αντίσταση του στρατού, μπήκαν στην Πυρσόγιαννη, την οποία ντόπιοι και φιλοξενούμενοι χωρικοί εγκατέλειψαν. Την ίδια ημέρα, έπεσαν σε ναρκοθετημένο έδαφος, αλλά κάποιοι μεταξύ αυτών και ο π. Χρήστος κατάφεραν να φθάσουν στο Σαραντάπορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 286.</ref>. Εκεί πνίγηκαν πολλοί, αλλά ο π. Χρήστος, μαζί με άλλους κατόρθωσε να βγει στην απέναντι όχθη<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, όμως, τον πέτυχε μια σφαίρα των συμμοριτών και τον φόνευσε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οκτώ ολόκληρες μέρες έμεινε το σώμα του άταφο, μέχρι που τον έθαψαν.

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==

Evaglap στις 13:07, 21 Ιουνίου 2024

2024-06-21T13:07:12Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:07, 21 Ιουνίου 2024
Γραμμή 20:		Γραμμή 20:

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
	O π. Χρήστος Ζούκης γεννήθηκε στην Οξυά της Κόνιτσας το 1897. Ήταν παιδί του Αποστόλου και της Ελένης Ζούκη. Τελείωσε μόνον το Δημοτικό και σε πολύ νεαρή ηλικία νυμφεύθηκε την Αγλαΐα Βενέτη. Κοντά στον πεθερό του έμαθε τὴν τέχνη του ξυλουργού. Στην Μικρασία αργότερα υπηρέτησε ὡς νοσοκόμος. Το 1930 χειροτονήθηκε Ιερέας. Εφημέρευσε αρχικά στη Κλειδονάουσα Κονίτσης και ~~ἔπειτα~~ στη γενέτειρά του.		O π. Χρήστος Ζούκης γεννήθηκε στην Οξυά της Κόνιτσας το 1897. Ήταν παιδί του Αποστόλου και της Ελένης Ζούκη. Τελείωσε μόνον το Δημοτικό και σε πολύ νεαρή ηλικία νυμφεύθηκε την Αγλαΐα Βενέτη. Κοντά στον πεθερό του έμαθε τὴν τέχνη του ξυλουργού. Στην Μικρασία αργότερα υπηρέτησε ὡς νοσοκόμος. Το 1930 χειροτονήθηκε Ιερέας. Εφημέρευσε αρχικά στη Κλειδονάουσα Κονίτσης και έπειτα στη γενέτειρά του.

	Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με τὸ παράδειγμά του τοὺς ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' τὸ χωριό του, παρότι του δόθηκε ἡ ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με τὸ παράδειγμά του τοὺς ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' τὸ χωριό του, παρότι του δόθηκε ἡ ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.
Γραμμή 27:		Γραμμή 27:

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==
	~~<gallery class="center">~~
	~~</gallery>~~

Evaglap στις 20:50, 16 Ιουνίου 2024

2024-06-16T20:50:15Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:50, 16 Ιουνίου 2024
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	{{Infobox holy martyr		{{Infobox holy martyr
	\| autonumber = 100139		\| autonumber = 100139
	\| name = Χρήστος Ζούκης		\| name = Χρήστος Ζούκης
	\| last_name = Ζούκης		\| last_name = Ζούκης
	\| first_name = Χρήστος		\| first_name = Χρήστος
	\| father = Απόστολος Ζούκης		\| father = Απόστολος Ζούκης
	\| mother = Ελένη		\| mother = Ελένη
	\| husband = Αγλαΐα Βενέτη		\| husband = Αγλαΐα Βενέτη
	\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων\|Οξυά]]		\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων\|Οξυά]]
	\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Ιωαννίνων\|Ιωαννίνων]]		\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Ιωαννίνων\|Ιωαννίνων]]
	\| date_of_birth = 1897		\| date_of_birth = 1897
	\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]		\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]
	\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]		\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]
	\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:01 Απριλίου\|01 Απριλίου]] [[:Κατηγορία:1949\|1949]]		\| place_of_sacrifice = Σαραντάπορο Λαρίσης
			\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:04 Απριλίου\|04 Απριλίου]] [[:Κατηγορία:1949\|1949]]
	}}		}}


	'''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 01 Απριλίου 1949). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Οξυά Κονίτσης) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]].		'''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 04 Απριλίου 1949). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Οξυά Κονίτσης) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης\|Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]].

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
	O π. Χρήστος Ζούκης γεννήθηκε στην Οξυά της Κόνιτσας το 1897. Ήταν παιδί του Αποστόλου και της Ελένης Ζούκη. Τελείωσε μόνον το Δημοτικό και σε πολύ νεαρή ηλικία νυμφεύθηκε την Αγλαΐα Βενέτη. Κοντά στον πεθερό του έμαθε τὴν τέχνη του ξυλουργού. Στην Μικρασία αργότερα υπηρέτησε ὡς νοσοκόμος. Το 1930 χειροτονήθηκε Ιερέας. Εφημέρευσε αρχικά στη Κλειδονάουσα Κονίτσης και ἔπειτα στη γενέτειρά του.		O π. Χρήστος Ζούκης γεννήθηκε στην Οξυά της Κόνιτσας το 1897. Ήταν παιδί του Αποστόλου και της Ελένης Ζούκη. Τελείωσε μόνον το Δημοτικό και σε πολύ νεαρή ηλικία νυμφεύθηκε την Αγλαΐα Βενέτη. Κοντά στον πεθερό του έμαθε τὴν τέχνη του ξυλουργού. Στην Μικρασία αργότερα υπηρέτησε ὡς νοσοκόμος. Το 1930 χειροτονήθηκε Ιερέας. Εφημέρευσε αρχικά στη Κλειδονάουσα Κονίτσης και ἔπειτα στη γενέτειρά του.

	Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με τὸ παράδειγμά του τοὺς ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ ~~έκδοση~~ (Α΄ ~~έκδοση~~: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' τὸ χωριό του, παρότι του δόθηκε ἡ ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με τὸ παράδειγμά του τοὺς ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' τὸ χωριό του, παρότι του δόθηκε ἡ ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	Από τον Νοέμβριο του 1948, μετανάστευσε αναγκαστικά μαζί με όλους τους ενορίτες του στην Πυρσόγιαννη, όπου ήταν έδρα Ταξιαρχίας<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί επισκεπτόταν συνεχώς τους ενορίτες του εκεί που έμεναν και τους στήριζε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'', σελ. 285 – 286.]]</ref>. Στις 4 Απριλίου 1949, ύστερα από επίθεση πολλών δυνάμεων οἱ συμμορίτες κάμπτοντας την αντίσταση του στρατού, μπήκαν στην Πυρσόγιαννη, την οποία ντόπιοι καὶ φιλοξενούμενοι χωρικοί εγκατέλειψαν. Έπεσαν σε ναρκοθετημένο έδαφος, αλλά κάποιοι μεταξύ αυτών και ο π. Χρήστος κατάφεραν να φθάσουν στο Σαραντάπορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'', σελ. 286.]]</ref>. Εκεί πνίγηκαν πολλοί, αλλά ο π. Χρήστος, μαζί με άλλους κατόρθωσε να βγει στην απέναντι όχθη<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, όμως, τον πέτυχε μια σφαίρα των συμμοριτών και τον φόνευσε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οκτώ ολόκληρες μέρες έμεινε τὸ σώμα του άταφο, μέχρι που τον έθαψαν.

	~~<div id='FileFighterBiography'></div>~~

	~~<div id='CustomFighterBiography'></div>~~

			Από τον Νοέμβριο του 1948, μετανάστευσε αναγκαστικά μαζί με όλους τους ενορίτες του στην Πυρσόγιαννη, όπου ήταν έδρα Ταξιαρχίας<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί επισκεπτόταν συνεχώς τους ενορίτες του εκεί που έμεναν και τους στήριζε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 285 – 286.</ref>. Στις 4 Απριλίου 1949, ύστερα από επίθεση πολλών δυνάμεων οι συμμορίτες κάμπτοντας την αντίσταση του στρατού, μπήκαν στην Πυρσόγιαννη, την οποία ντόπιοι καὶ φιλοξενούμενοι χωρικοί εγκατέλειψαν. Την ίδια ημέρα, έπεσαν σε ναρκοθετημένο έδαφος, αλλά κάποιοι μεταξύ αυτών και ο π. Χρήστος κατάφεραν να φθάσουν στο Σαραντάπορο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 286.</ref>. Εκεί πνίγηκαν πολλοί, αλλά ο π. Χρήστος, μαζί με άλλους κατόρθωσε να βγει στην απέναντι όχθη<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, όμως, τον πέτυχε μια σφαίρα των συμμοριτών και τον φόνευσε<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Οκτώ ολόκληρες μέρες έμεινε τὸ σώμα του άταφο, μέχρι που τον έθαψαν.

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==
	<gallery class="center">		<gallery class="center">
Γραμμή 35:		Γραμμή 32:

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949, Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ ~~έκδοση~~ (Α΄ ~~έκδοση~~: 1959), σελ. 284 - 286.<br/>		* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ.331.<br/>
			* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 284 - 286.<br/>


Γραμμή 42:		Γραμμή 40:

	[[Κατηγορία:Ιερομάρτυρες]]		[[Κατηγορία:Ιερομάρτυρες]]
	[[Κατηγορία:01 Απριλίου]]		[[Κατηγορία:04 Απριλίου]]
	[[Κατηγορία:1949]]		[[Κατηγορία:1949]]
	[[Κατηγορία:Ιερεύς]]		[[Κατηγορία:Ιερεύς]]
	[[~~Κατηγορία:~~Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]		[[Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]
	[[Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων]]		[[Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων]]
	[[Κατηγορία:Ιωαννίνων]]		[[Κατηγορία:Ιωαννίνων]]


	<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χρήστος Ζούκης [† 01 Απριλίου 1949]</div>{{DISPLAYTITLE:Ζούκης Χρήστος}}		<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χρήστος Ζούκης [† 04 Απριλίου 1949]</div>{{DISPLAYTITLE:Ζούκης Χρήστος}}

	{{DEFAULTSORT:Ζούκης, Χρήστος}}		{{DEFAULTSORT:Ζούκης, Χρήστος}}

Evaglap: Νέα σελίδα με '{{Infobox holy martyr | autonumber = 100139 | name = Χρήστος Ζούκης | last_name = Ζούκης | first_name = Χρήστος | father = Απόστολος Ζούκης | mother = Ελένη | husband = Αγλαΐα Βενέτη | city_of_origin = Οξυά | county_of_origin = :Κατ...'

2024-05-23T15:50:12Z

Νέα σελίδα με '{{Infobox holy martyr | autonumber = 100139 | name = Χρήστος Ζούκης | last_name = Ζούκης | first_name = Χρήστος | father = Απόστολος Ζούκης | mother = Ελένη | husband = Αγλαΐα Βενέτη | city_of_origin = Οξυά | county_of_origin = :Κατ...'

Νέα σελίδα

{{Infobox holy martyr
| autonumber = 100139
| name = Χρήστος Ζούκης
| last_name = Ζούκης
| first_name = Χρήστος
| father = Απόστολος Ζούκης
| mother = Ελένη
| husband = Αγλαΐα Βενέτη
| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων|Οξυά]]
| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Ιωαννίνων|Ιωαννίνων]]
| date_of_birth = 1897
| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]]
| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης|Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]
| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:01 Απριλίου|01 Απριλίου]] [[:Κατηγορία:1949|1949]]
}}

'''Ζούκης Χρήστος''' (1897 - † 01 Απριλίου 1949). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος|Εφημέριος]] (Οξυά Κονίτσης) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης|Ιερά Μητρόπολη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]].

==Βιογραφικό==
O π. Χρήστος Ζούκης γεννήθηκε στην Οξυά της Κόνιτσας το 1897. Ήταν παιδί του Αποστόλου και της Ελένης Ζούκη. Τελείωσε μόνον το Δημοτικό και σε πολύ νεαρή ηλικία νυμφεύθηκε την Αγλαΐα Βενέτη. Κοντά στον πεθερό του έμαθε τὴν τέχνη του ξυλουργού. Στην Μικρασία αργότερα υπηρέτησε ὡς νοσοκόμος. Το 1930 χειροτονήθηκε Ιερέας. Εφημέρευσε αρχικά στη Κλειδονάουσα Κονίτσης και ἔπειτα στη γενέτειρά του.

Κατὰ την διάρκεια του Ελληνοϊταλικού πολέμου προστάτευε και παρηγορούσε τις οικογένειες των στρατευμένων. Κατὰ την διάρκεια της Κατοχής, βοηθούσε και συμπαραστεκόταν σε όλους. Παράλληλα, προέτρεψε με τὸ παράδειγμά του τοὺς ενορίτες του να καλλιεργήσουν δημητριακά, σώζοντάς τους από τον λιμό. Κατά την διάρκεια του Συμμοριτοπολέμου, το χωριό βρέθηκε υπό την κατοχή των συμμοριτών. Ο π. Χρήστος Ζούκης, παρότι παρακολουθείτο από τους συμμορίτες<ref>([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ έκδοση (Α΄ έκδοση: 1959), σελ. 285.</ref>, βοηθούσε πολλούς γονείς για να σώσουν τα παιδιά τους από το παιδομάζωμα<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Όταν για λίγο επεκράτησε στην περιοχή ο εθνικός στρατός, δεν έφυγε από το χωριό του απ' τὸ χωριό του, παρότι του δόθηκε ἡ ευκαιρία<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>.

Από τον Νοέμβριο του 1948, μετανάστευσε αναγκαστικά μαζί με όλους τους ενορίτες του στην Πυρσόγιαννη, όπου ήταν έδρα Ταξιαρχίας<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί επισκεπτόταν συνεχώς τους ενορίτες του εκεί που έμεναν και τους στήριζε<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'', σελ. 285 – 286.]]</ref>. Στις 4 Απριλίου 1949, ύστερα από επίθεση πολλών δυνάμεων οἱ συμμορίτες κάμπτοντας την αντίσταση του στρατού, μπήκαν στην Πυρσόγιαννη, την οποία ντόπιοι καὶ φιλοξενούμενοι χωρικοί εγκατέλειψαν. Έπεσαν σε ναρκοθετημένο έδαφος, αλλά κάποιοι μεταξύ αυτών και ο π. Χρήστος κατάφεραν να φθάσουν στο Σαραντάπορο<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'', σελ. 286.]]</ref>. Εκεί πνίγηκαν πολλοί, αλλά ο π. Χρήστος, μαζί με άλλους κατόρθωσε να βγει στην απέναντι όχθη<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, όμως, τον πέτυχε μια σφαίρα των συμμοριτών και τον φόνευσε<ref>[[Βιβλίο:Β005|''ο. π.'']]</ref>. Οκτώ ολόκληρες μέρες έμεινε τὸ σώμα του άταφο, μέχρι που τον έθαψαν.

<div id='FileFighterBiography'></div>

<div id='CustomFighterBiography'></div>

==Φωτογραφίες ==
<gallery class="center">
</gallery>

==Βιβλιογραφία==
* ([[Βιβλίο:Β005|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949, Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ έκδοση (Α΄ έκδοση: 1959), σελ. 284 - 286.<br/>

==Παραπομπές==
<references />

[[Κατηγορία:Ιερομάρτυρες]]
[[Κατηγορία:01 Απριλίου]]
[[Κατηγορία:1949]]
[[Κατηγορία:Ιερεύς]]
[[Κατηγορία:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης]]
[[Κατηγορία:Οξυά Ιωαννίνων]]
[[Κατηγορία:Ιωαννίνων]]

<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Χρήστος Ζούκης [† 01 Απριλίου 1949]</div>{{DISPLAYTITLE:Ζούκης Χρήστος}}

{{DEFAULTSORT:Ζούκης, Χρήστος}}