Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου - Ιστορικό εκδόσεων

Evaglap: '''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Βαρετά Αιτωλοακαρνανίας, στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας.

2024-07-14T10:00:47Z

'''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Βαρετά Αιτωλοακαρνανίας, στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας.

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 04:00, 14 Ιουλίου 2024
Γραμμή 55:		Γραμμή 55:
	-----------------------------		-----------------------------

	''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''' καθώς επίσης και την συγγραφέα του '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''		''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή της αναδημοσίευσης, την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''', καθώς επίσης και την αρθρογράφο - συγγραφέα του άρθρου, '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''

Evaglap: '''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Βαρετά Αιτωλοακαρνανίας, στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας.

2024-07-14T09:06:20Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 03:06, 14 Ιουλίου 2024
Γραμμή 54:		Γραμμή 54:

	-----------------------------		-----------------------------

			''Κάθε αναδημοσίευση του παρόντος άρθρου θα πρέπει να αναφέρει ως πηγή την ιστοσελίδα '''«Ιερομάρτυρες»''' καθώς επίσης και την συγγραφέα του '''[https://evaggelialappa.gr/resume Ευαγγελία Κ. Λάππα]'''.''

Evaglap: '''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Βαρετά Αιτωλοακαρνανίας, στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας.

2024-06-26T14:45:32Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:45, 26 Ιουνίου 2024
Γραμμή 22:		Γραμμή 22:
	Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].		Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].

	Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.		Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.

	Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.

Evaglap: '''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε Ιερεύς και Εφημέριος, στην Βαρετά Αιτωλοακαρνανίας, στην Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας.

2024-06-26T12:50:07Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 06:50, 26 Ιουνίου 2024
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	{{Infobox holy martyr		{{Infobox holy martyr
	\| autonumber = 100141		\| autonumber = 100141
	\| name = Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου		\| name = Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
	\| image = Παπαγεωργίου-Κωνσταντίνος-01-513.jpg		\| image = Παπαγεωργίου-Κωνσταντίνος-01-513.jpg
	\| last_name = Παπαγεωργίου		\| last_name = Παπαγεωργίου
	\| first_name = Κωνσταντίνος		\| first_name = Κωνσταντίνος
	\| father = Γεώργιος Παπαγεωργίου		\| father = Γεώργιος Παπαγεωργίου
	\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας\|Βαρετάς]]		\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας\|Βαρετάς]]
	\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας\|Αιτωλοακαρνανίας]]		\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας\|Αιτωλοακαρνανίας]]
	\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]		\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]
	\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας]]		\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας]]
	\| place_of_sacrifice = Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας		\| place_of_sacrifice = Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας
	\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:01 Μαΐου\|01 Μαΐου]] [[:Κατηγορία:1944\|1944]]		\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:01 Μαΐου\|01 Μαΐου]] [[:Κατηγορία:1944\|1944]]
	\| criminal_organization = [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]		\| criminal_organization = [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]
	}}		}}

			'''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]], στην Βαρετά Αιτωλοακαρνανίας, στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας]].
	'''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] ~~(Βαρετάς~~ Αιτωλοακαρνανίας) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας]].

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
Γραμμή 27:		Γραμμή 26:
	Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.

	Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==
	<gallery class="center">		<gallery class="center">
	File:Παπαγεωργίου-Κωνσταντίνος-01-513.jpg\|Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 513.)		File:Παπαγεωργίου-Κωνσταντίνος-01-513.jpg\|Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 513.)
	</gallery>		</gallery>


	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344 – 345.~~<br/>~~		* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344 – 345.
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 74 - 75.~~<br/>~~		* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 74 - 75.


	==Παραπομπές==		==Παραπομπές==
	<references />		<references />
Γραμμή 52:		Γραμμή 49:
	[[Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]		[[Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]

			<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου [† 01 Μαΐου 1944]</div>{{DISPLAYTITLE:Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος}}

	~~<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου [† 01 Μαΐου 1944]</div>~~{{~~DISPLAYTITLE~~:~~Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος~~}}		{{DEFAULTSORT:Παπαγεωργιου, Κωνσταντινος}}

	~~{{DEFAULTSORT:Παπαγεωργίου, Κωνσταντίνος}}~~		-----------------------------

Evaglap στις 13:11, 21 Ιουνίου 2024

2024-06-21T13:11:49Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:11, 21 Ιουνίου 2024
Γραμμή 36:		Γραμμή 36:

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344 – 345~~.<br/>~~		* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344 – 345.<br/>
	* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 513.<br/>
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 74 - 75.<br/>		* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 74 - 75.<br/>

Evaglap στις 13:07, 21 Ιουνίου 2024

2024-06-21T13:07:44Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 07:07, 21 Ιουνίου 2024
Γραμμή 2:		Γραμμή 2:
	\| autonumber = 100141		\| autonumber = 100141
	\| name = Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου		\| name = Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
			\| image = Παπαγεωργίου-Κωνσταντίνος-01-513.jpg
	\| last_name = Παπαγεωργίου		\| last_name = Παπαγεωργίου
	\| first_name = Κωνσταντίνος		\| first_name = Κωνσταντίνος
			\| father = Γεώργιος Παπαγεωργίου
	\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας\|Βαρετάς]]		\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας\|Βαρετάς]]
	\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας\|Αιτωλοακαρνανίας]]		\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας\|Αιτωλοακαρνανίας]]
Γραμμή 17:		Γραμμή 19:

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
	Ο π. Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου καταγόταν από το χωριό Βαρετάς της Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν γιος Ιερέως, τον οποίο υπηρετούσε, ενώ έψαλλε καλλίφωνα στην εκκλησία. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος στο χωριό του.		Ο π. Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου του Γεωργίου καταγόταν από το χωριό Βαρετάς της Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν γιος Ιερέως, τον οποίο υπηρετούσε, ενώ έψαλλε καλλίφωνα στην εκκλησία. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος στο χωριό του.

	Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].		Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].
Γραμμή 29:		Γραμμή 31:
	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==
	<gallery class="center">		<gallery class="center">
			File:Παπαγεωργίου-Κωνσταντίνος-01-513.jpg\|Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου<br/>(Πηγή: ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 513.)
	</gallery>		</gallery>

Γραμμή 34:		Γραμμή 37:
	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344 – 345.<br/>		* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344 – 345.<br/>
			* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 513.<br/>
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 74 - 75.<br/>		* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 74 - 75.<br/>

Evaglap στις 09:23, 17 Ιουνίου 2024

2024-06-17T09:23:18Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 03:23, 17 Ιουνίου 2024
Γραμμή 23:		Γραμμή 23:
	Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.		Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.

	Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:~~Β005~~\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.

	Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

Evaglap στις 09:22, 17 Ιουνίου 2024

2024-06-17T09:22:52Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 03:22, 17 Ιουνίου 2024
Γραμμή 21:		Γραμμή 21:
	Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].		Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].

	Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.		Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.

	Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:~~Β005~~\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:~~Β005~~\|''ο. π.'']]</ref>.		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.

	Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

Evaglap στις 20:51, 16 Ιουνίου 2024

2024-06-16T20:51:25Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 14:51, 16 Ιουνίου 2024
Γραμμή 1:		Γραμμή 1:
	{{Infobox holy martyr		{{Infobox holy martyr
	\| autonumber = 100141		\| autonumber = 100141
	\| name = Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου		\| name = Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου
	\| last_name = Παπαγεωργίου		\| last_name = Παπαγεωργίου
	\| first_name = Κωνσταντίνος		\| first_name = Κωνσταντίνος
	\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας\|Βαρετάς]]		\| city_of_origin = [[:Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας\|Βαρετάς]]
	\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας\|Αιτωλοακαρνανίας]]		\| county_of_origin = [[:Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας\|Αιτωλοακαρνανίας]]
	\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]		\| ecclesiastical_office = [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]], [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]]
	\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας]]		\| ecclesiastical_area = [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας]]
	\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:01 ~~Ιανουαρίου~~\|01 ~~Ιανουαρίου~~]] [[:Κατηγορία:~~1947~~\|~~1947~~]]		\| place_of_sacrifice = Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας
			\| date_of_sacrifice = [[:Κατηγορία:01 Μαΐου\|01 Μαΐου]] [[:Κατηγορία:1944\|1944]]
			\| criminal_organization = [[:Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]
	}}		}}


	'''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 ~~Ιανουαρίου 1947~~). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας]].		'''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Μαΐου 1944). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας]].

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==
	Ο π. Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου καταγόταν από το χωριό Βαρετάς της Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν γιος Ιερέως, τον οποίο υπηρετούσε, ενώ έψαλλε καλλίφωνα στην εκκλησία. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος στο χωριό του.		Ο π. Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου καταγόταν από το χωριό Βαρετάς της Αιτωλοακαρνανίας. Ήταν γιος Ιερέως, τον οποίο υπηρετούσε, ενώ έψαλλε καλλίφωνα στην εκκλησία. Χειροτονήθηκε Ιερέας και τοποθετήθηκε ως εφημέριος στο χωριό του.

	Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους ~~εαμίτες~~.		Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].

	Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους ~~συμμορίτες~~ περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ ~~έκδοση~~ (Α΄ ~~έκδοση~~: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον ~~ανέβασαν στην αγχόνη~~<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]~~</ref>~~, ~~αλλά κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, είπε να τ0ν κατεβάσουν πριν ξεψυχήσει ακόμα<ref>[[Βιβλίο:Β005\|~~''ο. π.~~'']]~~</ref>~~. Τον παρέδωσαν στους δικούς του σε άθλια κατάσταση~~, ~~από την οποία δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε λίγες ημέρες μετά~~<ref>[[Βιβλίο:~~Β005~~\|''ο. π.~~'']]~~</ref>.		Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.

	<~~div id=~~'~~FileFighterBiography~~'></~~div~~>		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	<~~div id=~~'~~CustomFighterBiography~~'></~~div~~>

			Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

	==Φωτογραφίες ==		==Φωτογραφίες ==
	<gallery class="center">		<gallery class="center">
Γραμμή 31:		Γραμμή 33:

	==Βιβλιογραφία==		==Βιβλιογραφία==
	* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949, Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ ~~έκδοση~~ (Α΄ ~~έκδοση~~: 1959), σελ. 74 - 75.<br/>		* ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344 – 345.<br/>
			* ([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 74 - 75.<br/>


Γραμμή 38:		Γραμμή 41:

	[[Κατηγορία:Ιερομάρτυρες]]		[[Κατηγορία:Ιερομάρτυρες]]
	[[Κατηγορία:01 ~~Ιανουαρίου~~]]		[[Κατηγορία:01 Μαΐου]]
	[[Κατηγορία:~~1947~~]]		[[Κατηγορία:1944]]
	[[Κατηγορία:Ιερεύς]]		[[Κατηγορία:Ιερεύς]]
	[[Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας]]		[[Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας]]
	[[Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας]]		[[Κατηγορία:Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας]]
	[[Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας]]		[[Κατηγορία:Αιτωλοακαρνανίας]]
			[[Κατηγορία:Εθνικός Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (Ε.Λ.Α.Σ.)]]


	<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου [† 01 ~~Ιανουαρίου 1947~~]</div>{{DISPLAYTITLE:Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος}}		<div id='CustomDisplayTitle' style='display: none;'>Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου [† 01 Μαΐου 1944]</div>{{DISPLAYTITLE:Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος}}

	{{DEFAULTSORT:Παπαγεωργίου, Κωνσταντίνος}}		{{DEFAULTSORT:Παπαγεωργίου, Κωνσταντίνος}}

Evaglap στις 16:11, 23 Μαΐου 2024

2024-05-23T16:11:09Z

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 10:11, 23 Μαΐου 2024
Γραμμή 12:		Γραμμή 12:


	'''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Ιανουαρίου 1947). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά ~~Μητρόπολις~~ Αιτωλοακαρνανίας]].		'''Παπαγεωργίου Κωνσταντίνος''' († 01 Ιανουαρίου 1947). Διετέλεσε [[:Κατηγορία:Ιερεύς\|Ιερεύς]] και [[:Κατηγορία:Εφημέριος\|Εφημέριος]] (Βαρετάς Αιτωλοακαρνανίας) στην [[:Κατηγορία:Ιερά Μητρόπολις Αιτωλοακαρνανίας\|Ιερά Μητρόπολη Αιτωλοακαρνανίας]].

	==Βιογραφικό==		==Βιογραφικό==

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 08:45, 26 Ιουνίου 2024
Γραμμή 22:		Γραμμή 22:
	Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].		Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].

	Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.		Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Λ.Α.Σ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.

	Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 03:23, 17 Ιουνίου 2024
Γραμμή 23:		Γραμμή 23:
	Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.		Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.

	Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:~~Β005~~\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.

	Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.

← Παλαιότερη αναθεώρηση		Αναθεώρηση της 03:22, 17 Ιουνίου 2024
Γραμμή 21:		Γραμμή 21:
	Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].		Φρόντιζε και φιλοξενούσε ορφανά παιδιά και φτωχούς. Ήταν αφοσιωμένος στα ιερατικά του καθήκοντα, ενώ ήταν οδηγός των ενοριτών του σε εθνικά θέματα. Η συμπεριφορά του, όμως δυσαρεστούσε τους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Εαμίτες]].

	Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.		Στις 12 Ιανουαρίου 1944, ένα απόσπασμα από μια πενηνταριά ενόπλους [[:Κατηγορία:Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο (Ε.Α.Μ.)\|Ελασίτες]] περικύκλωσαν την οικία του π. Κωνσταντίνου<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>, συνέλαβαν τον ίδιο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον οδήγησαν δεμένο στο αρχηγείο τους<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Εκεί, τον κατηγόρησαν ως αντιδραστικό<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>, τον ύβρισαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κακοποίησαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>. Ύστερα, τον γύμνωσαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και τον κρέμασαν ανάποδα από ένα δένδρο<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']] και ([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 345.</ref>, όπου τον κτυπούσαν<ref>([[Βιβλίο:Β002\|Β002]]) Βοβολίνη Κωνσταντίνου Α., ''Η Εκκλησία εις τον αγώνα της ελευθερίας (1453 – 1953)'', Εκδότης Παναγιώτης Αθ. Κλεισιούνης, Αθήναι 1952, σελ. 344.</ref>.

	Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:~~Β005~~\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:~~Β005~~\|''ο. π.'']]</ref>.		Η πρεσβυτέρα του έτρεξε να τον σώσει<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']], σελ. 345.</ref>, αλλά οι συμμορίτες την κρέμασαν<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref> και την μαστίγωσαν και αυτή<ref>[[Βιβλίο:Β002\|''ο. π.'']]</ref>.

	Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.		Κάποιο ανώτερο στέλεχος των κομμουνιστών, όμως, είπε να κατεβάσουν την πρεσβυτέρα και τον Ιερέα<ref>([[Βιβλίο:Β005\|Β005]]) Μητροπολίτου Λήμνου Διονυσίου, ''Εκτελεσθέντες και μαρτυρήσαντες κληρικοί 1940 – 1949'', Ελεύθερη Σκέψις, Αθήνα, Μάρτιος 2009, Β΄ Έκδοση (Α΄ Έκδοση: 1959), σελ. 75.</ref>. Ο π. Κωνσταντίνος επέστρεψε στην οικία του αλλά δεν κατόρθωσε να συνέλθει και απεβίωσε στις 1 Μαΐου 1944<ref>[[Βιβλίο:Β005\|''ο. π.'']]</ref>.